در حالی که ناترازی انرژی به یکی از جدی‌ترین تهدیدات علیه تداوم تولید در شهرک‌های صنعتی کشور تبدیل شده است، بازدید میدانی اسماعیل میرغضنفری، فرماندار رشت از شهرک صنعتی سپیدرود، نشان‌دهنده ابعاد عمیق‌تر بحران در قطب صنعتی مرکز استان است. این بازدید که با همراهی مدیران عامل شرکت‌های توزیع برق و مخابرات گیلان انجام شد، […]

در حالی که ناترازی انرژی به یکی از جدی‌ترین تهدیدات علیه تداوم تولید در شهرک‌های صنعتی کشور تبدیل شده است، بازدید میدانی اسماعیل میرغضنفری، فرماندار رشت از شهرک صنعتی سپیدرود، نشان‌دهنده ابعاد عمیق‌تر بحران در قطب صنعتی مرکز استان است. این بازدید که با همراهی مدیران عامل شرکت‌های توزیع برق و مخابرات گیلان انجام شد، فراتر از یک حضور نمادین، پرده از دو چالش زیرساختیِ «قطع مکرر برق» و «ضعف شدید ارتباطات» برداشت که عملاً بهره‌وری واحدهای تولیدی را هدف گرفته است.

مدیریتِ بحران یا مسکن موقت؟
فرماندار رشت در این بازدید با تأکید بر سیاست‌های «دولت وفاق ملی»، از تلاش برای کاهش فشار به بخش تولید سخن گفت. اما سوالی که ذهن فعالان اقتصادی را به خود مشغول کرده این است: آیا با وجود محدودیت‌های زیرساختی ناشی از حملات اخیر به شبکه برق کشور، مدیریتِ «خاموشی‌های برنامه‌ریزی‌شده» تنها به اطلاع‌رسانی محدود خواهد ماند، یا راهکارهای عملیاتی‌تری برای جلوگیری از خسارات به ماشین‌آلات و زنجیره تولید در پیش گرفته خواهد شد؟
تأکید بر شفافیت؛ حلقه مفقوده ارتباطات
میرغضنفری در مواجهه با گلایه‌های صنعتگران، بر «شفافیت» در اطلاع‌رسانی زمان‌بندی خاموشی‌ها به‌عنوان یک ضرورت اجتناب‌ناپذیر تأکید کرد. این رویکرد اگرچه گامی مثبت برای پیش‌بینی‌پذیر کردن اقتصادِ خردِ واحدهاست، اما همچنان پاسخگوی دغدغه اصلی تولیدکنندگان درباره «کاهش سهمیه برق صنعتی» نیست.
از وعده تا عمل: پرونده مخابرات باز می‌ماند
یکی از نقاط امیدبخش این بازدید، وعده برگزاری نشست مشترک برای حل معضل آنتن‌دهی و زیرساخت‌های مخابراتی در شهرک سپیدرود بود. در دنیای امروز که دیجیتالی‌شدن صنعت حرف اول را می‌زند، ضعف ارتباطی در بزرگترین شهرک صنعتی مرکز استان، یک عقب‌ماندگی آشکار است.

فرماندار رشت در پایان این بازدید تصریح کرد که «حضور میدانی» و «رفع موانع» اولویت فرمانداری است. اکنون، نگاه صنعتگران گیلانی به خروجی نشست‌های آتی در فرمانداری است تا ببینند آیا این بازدیدها به ترمیم زیرساخت‌ها ختم می‌شود یا همچنان در پیچ‌وخم بروکراسی اداری باقی خواهد ماند.